Eg var eit vakkert tre , Nils Hessen Husby

 

I hagen fekk eg ikkje lenger stå

Fordi dei ut or glaset skulle sjå

Eg fekk ikkje lenger stå i fred

Det kom ei sag og skar meg ned

Sia kappa dei meg opp, for eg var bjørk

So dei kløyvde og lødde meg til tørk

Framleis kunne eg ha stått der rank og sveisen

No eg endar opp, som kubbar inni peisen.

 

av poeten Nils, svidd inn på ei bjørkeskive